این شبهه معمولاً توسط افرادی مطرح میشود که به دنبال آزادیهای فردی بدون در نظر گرفتن پیامدهای اجتماعی و اخلاقی هستند. این افراد ممکن است از تأثیرات منفی چنین آزادیهایی بر فرد و جامعه آگاهی کامل نداشته باشند. در ادامه، به صورت دقیقتر و با جزئیات بیشتر به این موضوع میپردازیم و پاسخ جامعی ارائه میدهیم که هم علمی باشد و هم قانعکننده
پاسخ شماره ۱- ( نیاز طبیعی و کنترل آن)
اینکه برقراری رابطه با جنس مخالف یک نیاز است حرف درستی است. اما ایجاد شرایطی که هر کسی در هر شرایطی با هر فردی که می خواهد رابطه برقرار کند راهکار مناسبی است؟ آیا در هر زمانی و به هر شکلی مجاز به پاسخ گفتن به نیازهایمان هستیم؟ به خصوص برای نوجوانان و جوانان که در عنفوان شکل گیری این نیاز هستند.
درست است که رابطه با جنس مخالف یک نیاز طبیعی است و از نظر زیستشناسی، این نیاز در انسانها وجود دارد. اما انسان تنها موجودی است که میتواند این نیاز را کنترل کند و آن را در چارچوب اخلاقی و اجتماعی قرار دهد.
در واقع تفاوت انسان و حیوان رد این است که حیوانات تنها بر اساس غرایز خود عمل میکنند، اما انسانها دارای عقل، اخلاق و فرهنگ هستند که به آنها کمک میکند تا غرایز خود را مدیریت کنند.
بنابراین نیاز طبیعی به معنای آزادی مطلق نیست، بلکه باید در چارچوب اخلاق و قوانین اجتماعی کنترل شود.
پاسخ شماره ۲– ( عدم تضمین در صورت بروز مشکل )
باید توجه داشت که برقراری رابطه دوستی با جنس مخالف تدبیر یا روش درست پاسخ به این نیاز است؟ اگر دختر و پسری در این محیط بی قید و قانون به هم علاقه مند و دلبسته شدند ولی به دلیل وجود نداشتن تضمین عملی در این رابطه یکی از آنها عاشق دیگری شد تکلیف طرف مقابل که به این رابطه و عشق دلبسته شده است. چه می شود؟
آیا لذت برقراری رابطه ای که هیچ تضمینی به پایدار بودن آن وجود ندارد. به شکست و آسیب روحی ای که فرد بعد از آن دچارش میشود. می ارزد؟ ( با توجه به اینکه هم در ایران و هم در جوامع دیگر اکثر این رابطه ها به ازدواج با یک رابطه دائمی منجر نمی شود.)
پاسخ شماره ۳- ( رابطه آزادی فردی و مسئولیت اجتماعی)
هر فردی حق دارد در مورد زندگی شخصی خود تصمیم بگیرد، اما این آزادی نباید به حقوق دیگران یا نظم عمومی آسیب بزند. اما باید توجه داشت که آزادی فردی باید مسئولیت اجتماعی در چارچوب قوانین و هنجارهای اجتماعی قرار گیرد تا از آسیبهای احتمالی جلوگیری شود.بنابراین آزادی فردی مهم است، اما نباید به قیمت آسیب به خود و جامعه تمام شود
پاسخ شماره ۴- ( عدم توجه به تأثیرات روانی رابطه آزاد با جنس مخالف)
رابطههای آزاد میتوانند تأثیرات روانی منفی بر نوجوانان و جوانان داشته باشند.
- بلوغ عاطفی: نوجوانان و جوانان معمولاً از بلوغ عاطفی کامل برخوردار نیستند. رابطههای آزاد میتوانند باعث ایجاد احساسات پیچیده، اضطراب و حتی افسردگی شوند.
- وابستگی عاطفی: رابطههای آزاد ممکن است به وابستگی عاطفی ناسالم منجر شوند، که میتواند بر رشد شخصیت و آینده فرد تأثیر منفی بگذارد.
- عواقب شکست: شکست در رابطههای آزاد میتواند باعث کاهش اعتماد به نفس و ایجاد ترس از رابطههای آینده شود.
پاسخ شماره ۵- ( عدم توجه به تأثیرات اجتماعی رابطه آزاد)
رابطههای آزاد میتوانند تأثیرات منفی گستردهای بر جامعه داشته باشند
- تضعیف نهاد خانواده: رابطههای آزاد میتوانند به تضعیف نهاد خانواده منجر شوند، زیرا ممکن است افراد را از تعهدات طولانیمدت دور کنند.
- افزایش مشکلات اجتماعی: رابطههای آزاد میتوانند باعث افزایش مشکلاتی مانند بارداریهای ناخواسته، بیماریهای مقاربتی و فرزندان بدون سرپرست شوند.
- تغییر هنجارهای اجتماعی: گسترش رابطههای آزاد میتواند هنجارهای اجتماعی را تغییر دهد و ارزشهایی مانند وفاداری و تعهد را تضعیف کند.
پاسخ شماره ۶– ( عدم توجه به دیدگاه دینی و اخلاقی)
دین و اخلاق رابطههای آزاد را به دلیل تأثیرات منفی آنها بر فرد و جامعه رد میکنند
- .دین: در ادیان مختلف، رابطه با جنس مخالف خارج از چارچوب ازدواج ممنوع است. این قوانین برای حفظ سلامت اخلاقی و اجتماعی جامعه طراحی شدهاند.
- اخلاق: از دیدگاه اخلاقی، رابطههای آزاد میتوانند باعث ایجاد بیعدالتی، آسیب به دیگران و تضعیف ارزشهای اخلاقی شوند.
جمعبندی
رابطه با جنس مخالف یک نیاز طبیعی است، اما این نیاز باید در چارچوب اخلاق، قوانین اجتماعی و مسئولیتپذیری کنترل شود. برای این روابط باید چهارچوبی وجود داشته باشدو شاخص و معیار این چهارچوب ها باید خالق هستی باشد نه انسانها با سلیقه های گوناگون و اهداف غالبا شیطانی ؟
رابطههای آزاد میتوانند تأثیرات منفی گستردهای بر فرد و جامعه داشته باشند، و به همین دلیل، دین، اخلاق و قوانین اجتماعی آنها را محدود میکنند.
بابراین بهترین شکل پاسخ به این نیاز و شکل گیری این روابط ، واینکه راهکاری که بتواند میزان آسیب روحی در این رابطه را به حداقل برساند ، قرار گرفتن در چهارچوب ازدواج است که که ضمانت بالاتری دارد که خویشتن داری درصورتی که شرائط ازدواج فراهم نباشد .